Mirjana's Writings

dagelijkse hectiek door de ogen van een vrouw, moeder & social worker.

Tag: zwangerschap

Update

Zo’n maand of vijf geleden blogde ik voor het laatst. Te druk, te weinig tijd en rust. Werken, dochterlief, vriendlief maar vooral de zwangerschap die ditmaal meer energie vergde. Weinig tot geen rust in hoofd en lijf. De onrustige benen speelden weer op dus stilzitten was niet één van mijn favoriete houdingen. Uren heb ik doorgebracht op mijn blauwe gymbal, heen en weer wiegend om dat irritante gevoel tegen te gaan. Op zich niet het einde van de wereld natuurlijk, maar bloggen kwam er dus niet van.

Het kwam overigens niet door gebrek aan onderwerpen. Want met een peuterpuber, vreselijk woord maar het is écht zo, in huis gebeurt er elke dag wel iets. Of dit nu valt binnen de categorie hilarisch of doffe ellende, er is altijd reuring in huis. Ook als zwangere had ik genoeg om over te bloggen. De zwangerschapsbingo kwam regelmatig voorbij. Nee het is geen tweeling, ja ik weet ook wel dat mijn buik enorme vormen aanneemt en nee we weten niet wat het wordt. Maar ik had er simpelweg te kracht niet voor om het te schrijven.

In de afgelopen vijf maanden heb ik best een aantal mijlpalen bereikt. Mijn tweede boek ‘Pieter en Sofie wonen (begeleid) zelfstandig’ kwam 27 februari uit. Een boek met ervaringsverhalen voor mensen met een verstandelijke beperking. Ik ben trots op het resultaat en hoop natuurlijk dat het veel gelezen wordt. Daarnaast heb ik de respectabele leeftijd van 30 weten te bereiken op 17 april. Geen twintiger meer maar dertiger. Ik heb wel nog even getwijfeld of ik niet gewoon voor altijd 29 blijf, maar ach 30 is het nieuwe 20 toch?!

Lees de rest van dit artikel »

Moeders voor Moeders

Meestal let ik niet op de reclame die ik voorbij zie komen op Facebook. Niet interessant, te veel of te vaak gezien. Vaak vind ik de reclames en advertenties zelfs irritant. Die vitaminepillen met natuurlijke extracten waar je in 4 weken tijd 20 kilo mee afvalt, die ken ik nu wel. Zo ook al die Zalando-ellende. Maar zo af en toe kom je iets leuks tegen. Of herken je iets in een advertentie. Dat gebeurde mij dus van de week. Ik opende mijn Facebookpagina en herkende het logo met de druppel in het paars. Moeders voor Moeders. Ik was bijna vergeten dat ik daaraan mee heb gedaan.

Een aantal weken, van de 8e tot en met de 16e week, van mijn zwangerschap heb ik urine opgevangen en dat in flessen gedaan. Het gaat niet om de urine, maar de stof die erin zit. Tijdens de zwangerschap maak je hCG-hormoon aan. Dit hormoon wordt dan uit de urine gewonnen en verwerkt in medicatie die gebruikt wordt bij vruchtbaarheidsbehandelingen. Kortom, je helpt er een vrouw mee die minder makkelijk zwanger kan raken. Niet één op één, maar je kan toch bijdragen aan dat proces. Een proces dat je niemand gunt omdat het betekent dat zwangerschap geen vanzelfsprekend iets is. Maar een proces waarvan het o zo belangrijk is dat het bestaat. En zonder natuurlijk hCG-hormoon is de kans van slagen aanzienlijk minder.

Dus ik heb geplast voor mijn leven. Nu is dat tijdens de zwangerschap geen probleem, ik moest bij elke 5 druppels zeker naar het toilet. Opvangen in een beker, beker overgooien in een fles. Na een week de flessen buiten zetten. Die werden dan keurig opgehaald en ik kreeg daarvoor in de plaats weer een kratje lege flessen. In het begin durfde ik nog te denken, wat een gedoe. Maar het is pas een gedoe als je niet zwanger wordt en je erachter komt dat je andermans hormonen nodig hebt. Niet zeuren dus dacht ik, en plassen voor een heel goed doel.

Lees de rest van dit artikel »

%d bloggers liken dit: