Mirjana's Writings

dagelijkse hectiek door de ogen van een vrouw, moeder & social worker.

Tag: zwanger

Gelukkig weet je wat het wordt!

Het geslacht van de baby is doorgaans een hot item als je zwanger bent. Men vroeg toen ik nog in een pril stadium zat of we ‘het’ wilden weten. En toen ik eenmaal de 20 weken gepasseerd was werd vooral gevraagd of we wisten wat het zou worden. Hoe vaak de vraag ‘En wat wordt het?’ voorbij is gekomen durf ik niet te zeggen, maar wel echt heeeel vaak. Dat geslacht is echt een ‘dingetje’ geworden. En zowel bij Lynn als bij Milan wisten we het niet. Een gesprekje gaat dan ongeveer zo:

Ik:          Hoi

GP         (gesprekspartner): Hé, zwanger hoorde/zie ik?

Ik:          Ja zwanger.

GP:        En, weten jullie wat het wordt?/Willen jullie weten wat het wordt?

Ik:          Nee, dat wisten we bij Lynn ook niet, blijft het mooi een verrassing.

GP:        O………. (bijna ongemakkelijke stilte) nou dat hoor je ook niet vaak he?

Ik:          Nee?

GP:       Nee want iedereen weet toch wat het wordt. Is ook handig met kopen van kleding en inrichten van de kamer enz.

Ik:         O, nou Lynn had een gele kamer en voor deze baby hebben we een grijze kamer.

GP:       Ja…..(weer zo’n stilte) dat kan natuurlijk ook. Maar ben je dan niet nieuwsgierig? Ik zou het niet kunnen hoor. En Lynn dan? Dat is voor haar toch goed om te weten?

Ik:          Natuurlijk ben ik nieuwsgierig, maar ik vind het vooral interessant dat de baby gezond is. Tegenwoordig is alles altijd bekend en te achterhalen. Wat in mijn groeit is dus een verrassing, het heeft zelfs wel iets magisch.

GP:       (Kijkt met totale verbijstering, alsof ik zojuist beweerde dat ik een goede zangeres ben of zei dat er wel degelijk ruimtewezens bestaan). Ja, heel bijzonder ja.

Ik:           Met de baby zelf is overigens alles goed hoor. Nou leuk je gezien te hebben.

GP:        Ja, dat is natuurlijk het belangrijkste hè. Nou we horen het wel als de baby er is.

Ik heb bovenstaand gesprek wekelijks gevoerd tijdens mijn zwangerschap van Milan. Mensen totaal gefocust op het geslacht. Een logischer item lijkt mij de gezondheid van de baby, want dat alles goed gaat is zeker niet vanzelfsprekend. Maar dat geslacht, dat is belangrijk om te weten. Misschien ligt het aan mijn dwarsigheid, maar ik vond het juist leuk om het niet te weten. De verrassing was des te groter bij zowel Lynn als Milan. En het maakte mij oprecht helemaal niets uit. Je hebt mensen met een voorkeur, ik had dat helemaal niet. Mijn lief ook niet.front

Lees de rest van dit artikel »

Baby in buik

Ik ben 12 weken zwanger van ons tweede kindje. Erg spannend natuurlijk, maar de belangrijke 12 wekengrens ben ik door. Een aantal mensen was al eerder op de hoogte. Mijn ouders, schoonouders, zus en schoonzussen vertelden we het direct. Vriendinnen en vrienden waren de volgende stap, collega’s en uiteindelijk de rest van de wereld. Ik ben ook absoluut geen kei in het geheim houden van dit soort nieuws. Als iemand al langer dan 3 seconden naar me kijkt heb ik het idee dat ze het zien.

Zo zei van de week nog een bewoner dat het tijd werd dat ik weer eens zwanger raakte zodat hij lekker 4 maanden rust had. Die had ik twee dagen later dus mooi te pakken, de grapjas. Maar ik blijf het bijzonder vinden om te mogen zeggen dat ik zwanger ben. Anders als bij de eerste is natuurlijk het cruciale verschil dat er al eentje rondloopt die alles nauwlettend in de gaten houdt. Mijn lief en ik waren dan ook naar Lynn nog wat terughoudend als het ging om de aankomende baby.

Op mijn werk heb ik het gister aan bewoners verteld en de reacties waren leuk. Eentje zei ‘alweer?’. Een ander zei ‘wow een tweede kindje wat leuk’. Nu verwerkt de doelgroep waar ik mee werk informatie doorgaans iets langzamer waardoor de echte reacties vaak wat later komen. Zo zei het eentje dat het ‘onverwacht’ kwam. Hij had liever geweten dat ik er mee bezig was. Een ander vond dat zij als bewoners toch echt eerder op de hoogte gebracht hadden moeten worden dan mijn collega’s. En dit is dan ook precies de reden dat ik zo van mijn vak houd. Lees de rest van dit artikel »

Niet zwanger!

Er is zo’n ongeschreven regel en die gaat als volgt. Als je niet, ik herhaal NIET, zeker weet of iemand zwanger is vraag je het niet. Je wacht rustig af of iemand hier later zelf mee op de proppen komt of niet. Als dit het geval blijkt te zijn, dan heb je toch maar mooi mazzel dat je het niet gevraagd hebt. Deze regel leerde ik al vrij jong van mijn moeder die ooit zo’n ervaring had als vrager aan iemand die niet zwanger was en wilde voorkomen dat ik dit een ander aan zou doen. Maar ik spreek uit ervaring als ik zeg dat men tegenwoordig deze regel niet meer zo goed kent. Sterker nog, hij lijkt niet meer te bestaan.

Het begon een maand terug bij de voetbalclub van mijn lief. Ik stond daar nietsvermoedend met Lynn een bal te gooien. Ik gooide en Lynn liep erachteraan om hem te pakken. Vraagt er vanuit het niets iemand die ik amper ken of ik soms in verwachting ben van mijn tweede. Uhm nee, stamelde ik zwaar overdonderd door deze vraag. O, het leek net zo zei deze mevrouw die er zelf uitzag alsof op het punt stond te moeten bevallen van een drieling. Ik hechtte er niet te veel waarde, al blijft zo vraag enorm gênant vind ik. De vrouw in kwestie is een beetje apart dus hiermee praatte ik het voor mezelf goed.

Ruim twee weken geleden was het echter weer raak. Ik kwam toevallig de tante van mijn vriendin tegen in de supermarkt. Omdat ik met Lynn liep te ploeteren en het bloedheet had maakte ik mijn jas los. Voor haar blijkbaar het teken om te vragen of ze goed zag dat ik zwanger was van mijn tweede. Wederom was ‘uhm nee’ mijn antwoord. Hierop begon de uitleg waarom ze dacht dat dit wel zo was. Ik had een wijd shirt aan, ze kon het niet zo goed zien enzovoorts. Vraag het dan dus niet was de regel toch? Wat is daarmee gebeurd, met die regel? Lees de rest van dit artikel »

Babyshower

De babyshower, een feest voor de zwangere die voordat ze gaat bevallen nog allerlei cadeaus krijgt. Er wordt lekker gegeten en er worden tal van spellen gespeeld. Erg leuk en vooral ook gezellig. Voor de zwangere ook een mooi moment om iedereen nog te zien voordat de baby er is. Afgelopen zondag hadden we de babyshower van mijn schoonzus. Het leukste was dat ze werkelijk tot aan de voordeur niets in de gaten had. Om een babyshower te plannen moeten er best veel gebeuren en het moet vooral niet aan de zwangere verteld worden natuurlijk.

Mijn zwager had haar bezig gehouden met boodschappen doen. Hij wilde opeens om 14.00 uur pas weg terwijl hij normaal nooit een tijd aanhoudt. Mijn schoonzus vond het maar vreemd, maar liet hem maar. Hij moest ook nog even de banden van de auto oppompen en toen gingen ze langs huis voor de boodschappentassen. Helemaal niet natuurlijk, want toen ze de deur open deed stonden wij daar ineens allemaal en knalden twee meiden confettibuizen open. Ze schrok zich helemaal wild, ondanks je zwangere vrouwen niet mag laten schrikken. Maar één ding was zeker, ze was verrast en had niets in de gaten.

Alle auto’s stonden verderop geparkeerd zodat ze die niet kon herkennen. Compleet beetgenomen dus. Bekomen van de schrik liep ze eens een rondje door haar woonkamer die vol hing met slingers. Er stond een prachtige taart van een zwangere buik en twee borsten. Uiteraard met lichtblauw shirt gezien het feit ze een zoon verwacht. Om in de stemming te komen begonnen we met een quiz. Ik ben gek op spelletjes dus was benieuwd wat voor een vragen er gingen komen. We werden in teams verdeeld. Ik zal in het team bij mijn zwangere schoonzus en mijn schoonmoeder, appeltje eitje dacht ik. Maar de vragen waren lastig. Lees de rest van dit artikel »

%d bloggers liken dit: