Mirjana's Writings

dagelijkse hectiek door de ogen van een vrouw, moeder & social worker.

Tag: wc

De plaskaart (DIY)

Je hebt vele varianten van kaarten waarmee ik bekend ben. De gele en rode kaart, de bus of treinkaart, de strippenkaart, de OV-chipkaart, de tegoedkaart, de bonuskaart, de menukaart, de bingokaart en klantenkaart. Waar ik nog niet bekend was, was de plaskaart. Logisch, want de laatste keer dat ik er zelf mee te maken heb gehad is een jaar of 27 geleden. En of hij toen ook die naam had kan ik mij echt niet meer herinneren.

De plaskaart is al dan niet zelfgemaakt en heeft een X aantal vakjes. Ik maakte er zelf eentje voor Lynn. Iedere keer als Lynn een plas op het toilet of potje doet, mag ze een sticker plakken in één van de vakjes. Een volle plaskaart is bij ons een klein kadootje waard. Lynn zag overigens niet het nut van de oplopende cijfers dus na 1,2 en 3 plakte ze op 10. Maar dat telt natuurlijk niet. Alle vakjes moesten vol geplakt zijn.

Ik begon hoopvol met 10 vakjes. Het duurde een flinke periode voordat ze hem vol had. Ook omdat wij er niet de nadruk op legden. Maar afgelopen week begon ze hem te snappen. Ze vertelde trots met de juf een dikke vette plas gedaan te hebben op de wc bij de peuterspeelzaal. Van 0 naar 3 plassen op één dag op de wc, toen ging het hard met de kaart. Eindresultaat was een volle kaart en dus een kadootje.

Lees de rest van dit artikel »

Jongensmoeder

Zoals ik van de week al schreef ben ik ruim 2,5 jaar moeder van een meisje. Een meisjesmoeder op mijn manier van mijn stoere meid. Sinds ruim 5 weken ben ik ook moeder van een jongen. Een jongensmoeder, dat dacht ik altijd te zijn. Een no nonsense, recht voor z’n raap geen getut moeder. Maar eigenlijk verschilt het niet vreselijk veel, op een aantal zaken na. Want meisjes zijn nu eenmaal niet helemaal hetzelfde als jongens.

Het grootste verschil is wel het geslachtsdeel, en dan vooral bij het verschonen van de luier. Iemand zei dat jongens zo makkelijk te verschonen zijn. Nou dat vind ik niet. Bij Lynn kan ik prima zien waar de vuiligheid zit, bij Milan moet ik allerlei plooien checken waar het onder gaat zitten. Als Lynn plaste tijdens het verschonen liep het keurig naar beneden, bij Milan spuit het omhoog en met een beetje pech alle kanten op. Zo kreeg ik de tip altijd iets over de piemel heen te leggen, als Milan dan plast, dan kan het niet alle kanten op spuiten. Dus dat doe ik braaf bij iedere verschoonbeurt. Hij poepte laatst echter tijdens het verschonen waarbij het doekje verschoof en hij alsnog alles onder plaste. Je kan niet alle risico’s ondervangen blijkt.

De knalgele spuitpoep is overigens hetzelfde. Lynn had ook die ellendige dunne derrie. Het komt er bij Milan met dezelfde rotgang uit. Een gevaar voor witte muren en de gordijnen. Vooralsnog hebben we weinig poepincidenten gehad, op één mooi momentje na waarbij Milan mijn lief flink te pakken had en er een douche aan de pas kwam om alles schoon te krijgen. Ik had al dagen steeds de vieze luiers om te verschonen, mijn lief enkel de plasluiers. Tot dat moment dat Milan het lekker liet gaan en in blote kont was. Ik heb er vreselijk om moeten lachen. Eindelijk ook viezigheid voor mijn lief.

Kleine boefjes

Kleine boefjes

Lees de rest van dit artikel »

%d bloggers liken dit: