Mirjana's Writings

dagelijkse hectiek door de ogen van een vrouw, moeder & social worker.

Tag: waarden

Stop verhuftering

Ik lig wakker, wat met mijn chronische slaaptekort sinds de geboorte van de jongste best een prestatie is. Het gebeurt me zelden, dat ik de slaap niet kan vatten. Maar het blijft maar malen in mijn hoofd. ‘Hoe kan een land dusdanig verhufteren dat je mensen liever dood ziet dan ze opvang biedt?’

De tranen schieten in mijn ogen als ik de post van Eva Siebelink lees. In eerste instantie snap ik het niet. Is haar man met de noorderzon vertrokken? Maar zodra ik lees dat anderen haar liever rechtsomkeert zien maken valt het kwartje. Er staan ook foto’s bij, van een moeder die haar kind boven water houdt. Echt of niet? Het feit dat het een reëel beeld is raakt me. Het raakt me dusdanig dat de tranen over mijn wangen lopen. Ik moet er niet aan denken dat ik met Lynn, Milan en Her in hetzelfde schuitje zou zitten. Letterlijk en figuurlijk.

Het zet me aan het denken. Sinds wanneer hebben mensenlevens geen waarde meer? Sinds wanneer haalt men de schouders op als er vluchtelingen zijn omgekomen tijdens een boottocht of rit met een vrachtwagen? Sinds wanneer is de verhuftering in dit land zo groot dat mensen en kinderen in nood een last zijn? Ik begrijp het niet en weet niet of ik het wel wil begrijpen. Lees de rest van dit artikel »

Happy challenge

‘Happy challenge’, een initiatief van drie vrouwen (LisanneKelly en Marieke) die bewuster willen stilstaan bij wat ze willen en wat hen gelukkig maakt. Ik ben niet perse een enorme dromer, maar een opsomming maken van wat ik de komende jaren wens te bereiken is nooit weg natuurlijk. De happy challenge bestaat uit opdrachten die je aan het denken dienen te zetten. De eerste opdracht was het uitkiezen van drie waarden die bij mij passen. Die omvatten wie ik ben en waar ik echt voor sta. Een lange lijst met waarden die allemaal wel iets met mij te maken hebben of waar ik mijzelf in herken. Maar het mogen er maar drie zijn. Wie ben ik nu echt? Wat is voor mij belangrijk. Het was even flink denken en wegstrepen maar ik ben er tot drie en een half gekomen.

De eerste die er bij mij uit sprong was onafhankelijkheid. Ik vind het al zo’n jaar of tien genieten, klinkt alsof ik al heel oud en wijs ben, dat ik op mijzelf woon. Van deze tien jaar woon ik alweer zo’n negen jaar samen met mijn lief. Ik kon niet wachten om mijn eigen potje te koken, mijn eigen leven te organiseren en niet afhankelijk te zijn van anderen. Dit hield het eerste jaar in dat ik minimaal twee keer per week in mijn knalgele cinquecento naar mijn ouders croste om daar lekker te eten. Maar dat ik daarna naar ‘mijn’ plekje reed deed mij geloven dat ik het helemaal voor elkaar had. En dat gevoel heb ik nog altijd als ik naar huis rijd. Inmiddels is ‘mijn’ plek ‘onze’ plek geworden.

De tweede waarde die ik belangrijk vind is persoonlijke groei. Niet dat ik ieder boek uitpluis om maar bezig te zijn met mijn eigen ontwikkeling. Maar ik vind het leuk om nieuwe dingen te ondernemen en onderzoeken. Ik ben altijd in voor iets nieuws en heb altijd wel ideeën waar ik ooit nog iets mee wil. Persoonlijke groei zie ik ook in mijn rol als moeder. Want ondanks dat dit oermoedergevoel hevig aanwezig was vanaf de seconde dat Lynn werd geboren, moest ik wel even wennen aan het ‘moeder’ zijn. Wat voor een moeder wil ik zijn, maar belangrijker is of dit ook haalbaar is. Lees de rest van dit artikel »

%d bloggers liken dit: