Mirjana's Writings

dagelijkse hectiek door de ogen van een vrouw, moeder & social worker.

Tag: puberen

Nekkenbrekers en andere speelgoedproblematiek

In ieder gezin met kinderen liggen ze op de loer, de nekkenbrekers. Het speelgoed dat, ondanks het dagelijkse opruimwerk, rondgeslingerd door het huis verspreid ligt. Dat ons huis met de komst van Lynn in een speelgoedwalhalla veranderde was even slikken. Net als het feit dat opruimen een kansloze missie lijkt te zijn. Ruim je één stuk speelgoed op, komen er twee tevoorschijn. Ik heb daarnaast een gave om speelgoed op te willen ruimen waar Lynn dan net mee wilde gaan spelen. Of zij heeft de gave te willen spelen met het speelgoed dat ik dreig op te gaan ruimen.

Dat speelgoed dat is een blijvend en groeiend probleem in ons huis. Want dat het rondslingert is een probleem, maar dat er steeds meer speelgoed bij komt is een nog groter probleem gezien ons huis niet meegroeit met de toename van de hoeveelheid speelgoed. Mijn lief heeft laatst een goede poging gedaan de hoeveelheid in huis in te perken. Met de komst van Milan verhuisde Lynn enkele weken geleden naar haar nieuwe roze, met de nadruk op roze, kamer. Met deze verschuiving ging mijn lief met de bezem door het speelgoed. Een aantal boxen gevuld met knuffels en ander speelgoed waar Lynn nauwelijks mee speelt werden afgevoerd. Weliswaar naar de box beneden, maar het is een begin.

Het voordeel van de nieuwe kamer is de grootte ervan. We hadden een hoop spullen in de woonkamer staan. Boxen speelgoed, het keukentje, een tafeltje met stoeltjes, een tekenbord en ga zo maar door. Nu staat alleen het tekenbord er nog en is de rest verkast naar de nieuwe kamer van Lynn. Heerlijk, minder rotzooi in de woonkamer, althans dat dacht ik. Want ze sleept met hetzelfde gemak de gehele keuken vanuit haar kamer terug naar de woonkamer. Net als de loopfiets, pop en het poppenbed.

clean-house-wasted-coaster

Wel is het handig als je kamers in kunt lopen zonder je nek te breken 🙂

Lees de rest van dit artikel »

The Sleeping Beuaty

Lynn lijkt af en toe Doornroosje wel, alleen is haar timing soms wat beroerd. We hebben zolang als Lynn bestaat nooit echt een vast ritme gehad. We waaien een beetje met de wind mee. De ene dag ligt Lynn om 20.00 uur al in bed, de andere pas om 23.00 uur. We proberen nu wel wat meer ritme te creëren wat lijkt te lukken. Al zijn dit van die dingen die je natuurlijk nooit hardop moet zeggen.

Zo krijgt ze bijtijds een eerste fles voor het slapen en wordt ze begin van de nacht weer wakker. Ze krijgt dan een iets kleinere fles, maar genoeg om haar bolle buikje mee te vullen. Die luiken zakken dan vanzelf dicht. Lynn slaapt dan tot een uur of 9.00 door. Heerlijk. Alleen wilde ze van week pas tegen 23.30 gaan slapen. Voor die tijd was het gillen en krijsen geblazen. Nu ben ik niet voor één gat te vangen, maar na een half uur huilen, krijsen en speengooierij was ik er klaar mee. Dan maar niet slapen.

Na een half uurtje werd ze dan zelf wel moe en kon ik haar zonder problemen wegleggen in haar bed, maar jemig wat kan die kleine een strijd leveren, en dat met 1 jaar. Ik ben benieuwd wat het wordt als ze echt groter is. Ik ben bang dat dit (peuter)puberen in het kwadraat wordt. Dan kan ik bekend staan als een dwars type, maar puberen heb ik nooit echt hevig gedaan. Mocht Lynn dat wel gaan doen dan kan ik zeggen dat ze dat dwarse pubergedrag niet van mij heeft, maar van haar vader.

Lees de rest van dit artikel »

%d bloggers liken dit: