Mirjana's Writings

dagelijkse hectiek door de ogen van een vrouw, moeder & social worker.

Tag: praten

Blokjestrauma

Het is alweer even geleden dat ik een blog schreef. Het komt vooral door hysterische drukte dat ik hier simpelweg niet aan toe kwam. Volop werk, boeken schrijven en een buitengewoon actieve peuter. Daarnaast redactiewerk voor een expertisecentrum, sporten en dan rest nog het sociale leven. Kortom, zat te doen waardoor het schrijven er een beetje bij inschoot.

Lynn groeit gestaag door tot een lieve, zorgzame, eigenwijze dame. Rennen, kletsen en lachen zijn doorgaans haar drie voornaamste bezigheden. Ze tettert aan één stuk door en ik word daar op mijn beurt weer helemaal gelukkig van. Als ze met een vette frons zegt ‘brood oud, bah’ moet ik altijd mijn lachen inhouden. Het is dé manier om haar korstjes niet op te hoeven eten natuurlijk want dat brood is helemaal niet oud.

Grapjes maken kan ze ook op peuterlevel, en ik moet heel eerlijk bekennen dat ik hier vreselijk om moet lachen. Als ze in haar stoel met een gek gezicht uit haar ooghoeken naar papa probeert te kijken. Vervolgens in de slappe lach schiet als ze in de gaten heeft dat papa haar allang door heeft. Dan smelt ik, zo aandoenlijk is het. Of als ze net doet alsof ze gaat slapen en dan opspringt als ik zeg dat het fijn is dat Lynn in slaap is gevallen. Bij die groei hoort uiteraard een bezoek aan het consultatiebureau. Lees de rest van dit artikel »

First words

Heerlijk, op de bank met mijn lief. Even bijpraten want in alle hectiek komen we daar niet altijd aan toe. We hebben allebei een vol programma. Ik werken, hij werken, ik hardlopen, hij voetballen, ik slapen, hij slapen. Dus als we dan samen op de bank hangen vind ik het fijn om bij te praten. Afspraken die gaan komen, hoe het zit op mijn werk en mijn website waarvan ik het domein heb geregistreerd voor mijn pas ingeschreven bedrijf. Zijn voetbalperikelen, mogelijk nieuwe klanten en de planning van de woningbouw voor de aanleg van de centrale verwarming. Kortom, voldoende gespreksstof.

Ik begin met mijn perikelen van de website voor mijn 6 dagen oude bedrijf. Mijn lief heeft al een mooie site voor zijn bedrijf dus hoe had hij dat ook alweer geregeld toen? Ik heb inmiddels flink wat informatie van de profs die ook mijn domein registreerden en heb elders nog navraag gedaan. Ik ben bezig een opsomming te maken, begint Lynn te tetteren. Letterlijk tatatatatata. Ik probeer eerst mijn verhaal nog af te maken, maar ze gooit haar volume dusdanig omhoog dat ik maar stop met praten.

Ook omdat ik dubbel lig, net als mijn lief die zijn lachen niet in kan houden. Mevrouw heeft werkelijk, net als haar moeder, hele verhalen te vertellen. Dat is wel duidelijk. Van bwabwabwabwa tot pffffff en tatatata. Ze tettert aan één stuk door. Ook hier zal ik niet te beroerd zijn om toe te geven dat ze dit van mij heeft. Ik heb ook nog wel eens, volgens mij lief altijd, de neiging om aan één stuk door te tetteren. Maar ik heb doorgaans ook zoveel te vertellen. Maar nu wordt ik dus geconfronteerd met een klein tettermonster dat mij de mond weet te snoeren.  Lees de rest van dit artikel »

%d bloggers liken dit: