Mirjana's Writings

dagelijkse hectiek door de ogen van een vrouw, moeder & social worker.

Tag: nachtouders

Nachtouders

Je hebt er vast wel één gezien deze week. Zo’n volwassen persoon die er op het oog normaal uitziet, maar van dichtbij door de mand valt door de bleke huid en donkere kringen in het gezicht. Zo eentje waarvan je denkt, die voelt zich vast niet lekker. Waarvan je denkt, mijn hemel die heeft een slechte nacht gehad of moet wel de griep hebben…

Nou zo zie ik er dagelijks uit. Één tot twee keer per nacht wordt ik gewekt door de kleinste man in huis. Logisch, want hij is hongerig en wenst gevoed te worden. Dat ik er hierdoor uitzie als een geest interesseert hem natuurlijk niets. Ik zou een iets gezonder kleurtje geen overbodige luxe vinden. Als die zon nu eens wat vaker zou schijnen zou ik het wat beter kunnen verbergen.

De grootste dooddoener vind ik altijd dat mensen zeggen ‘Ja, je hebt er zelf voor gekozen’. Dat begrijp ik zelf ook nog wel maar dat betekent niet dat ik die nachten een feestje vind. Ik ben blij als Lynn rond 20.30 in bed ligt en slaapt. Dit duurt regelmatig wat langer waardoor mijn avond ook wat korter wordt. Als Lynn dan slaapt, dan gooit Milan roet in het eten. Hij wenst vaak in de avonden ieder uur gevoed te worden of weigert gewoon te gaan slapen. juni 2015 001 Lees de rest van dit artikel »

Who needs sleep anyway?

Slaap, het is een begrip waar ieder mens mee te maken heeft in meer of mindere mate. Ik momenteel vooral in mindere mate. Ieder mens slaapt dagelijks een aantal uren. Het maakt eigenlijk niet zo gek veel uit wat voor een beroep je uitoefent, slapen doe je elke dag. De gemiddelde mens slaapt ’s nachts, een nachtzuster slaapt overdag. Ik denk dat Lynn, gezien haar ritme mogelijk een nachtzuster zal worden. Want ’s nachts slapen zat er van de week niet in. En dat vindt deze overdag en avondwerker niet zo fijn.

Het leek al een aantal weken goed te gaan. Tussen 20.30 en 21.00 naar bed. In de nacht een keertje wakker om de speen te zoeken. Maar daarna weer lekker verder slapen tot een uur of 8.00. Dat klinkt schappelijk, en dat is het ook. Een prima ritme waar ik al redelijk aan begon te wennen. Maar toen was daar ineens, vanuit het niets, een hysterisch doorbroken nacht waar geen eind aan leek te komen. Dat was een dikke vette tegenvaller, want ik ben zo gesteld op mijn nachtrust.

Ik slaap gemiddeld 2 keer per week op mijn werk. Drie keer als ik een weekenddienst heb. De nachten zijn kort. Mijn slaapdienst begint om 23.00 uur. Maar ik ben van huis uit geen vroege slaper. Ik rommel eerst nog was, lees een tijdschrift en speel nog een potje Candy Crush voordat ik ga slapen. Tegen 00.00 gooi ik het licht uit, en tegen 00.01 ben ik in zeer diepe slaap. Hier word ik dan altijd abrupt uitgetrokken door de wekker die om 05.30 uur afgaat. Want de eerste bewoner staat om 6.00 voor mijn neus. Zonder een flinke straal water op mijn hoofd ben ik nergens, dus altijd eerst even douchen voor ik begin. Lees de rest van dit artikel »

%d bloggers liken dit: