Mirjana's Writings

dagelijkse hectiek door de ogen van een vrouw, moeder & social worker.

Tag: Lynn

Nachtouders

Je hebt er vast wel één gezien deze week. Zo’n volwassen persoon die er op het oog normaal uitziet, maar van dichtbij door de mand valt door de bleke huid en donkere kringen in het gezicht. Zo eentje waarvan je denkt, die voelt zich vast niet lekker. Waarvan je denkt, mijn hemel die heeft een slechte nacht gehad of moet wel de griep hebben…

Nou zo zie ik er dagelijks uit. Één tot twee keer per nacht wordt ik gewekt door de kleinste man in huis. Logisch, want hij is hongerig en wenst gevoed te worden. Dat ik er hierdoor uitzie als een geest interesseert hem natuurlijk niets. Ik zou een iets gezonder kleurtje geen overbodige luxe vinden. Als die zon nu eens wat vaker zou schijnen zou ik het wat beter kunnen verbergen.

De grootste dooddoener vind ik altijd dat mensen zeggen ‘Ja, je hebt er zelf voor gekozen’. Dat begrijp ik zelf ook nog wel maar dat betekent niet dat ik die nachten een feestje vind. Ik ben blij als Lynn rond 20.30 in bed ligt en slaapt. Dit duurt regelmatig wat langer waardoor mijn avond ook wat korter wordt. Als Lynn dan slaapt, dan gooit Milan roet in het eten. Hij wenst vaak in de avonden ieder uur gevoed te worden of weigert gewoon te gaan slapen. juni 2015 001 Lees de rest van dit artikel »

Toewijzen babynamen

Op nieuwspaal was van de week te lezen dat de overheid babynamen gaat toewijzen aan duizenden baby’s om te voorkomen dat Oudhollandse namen verdwijnen. De ouders zullen per brief op de hoogte gebracht worden. Dit is natuurlijk hilarisch. Ik zie het al helemaal voor me dat die brief bij ons in de bus zou liggen. Beste ouders, bij deze heeft de overheid besloten uw zoon de naam Lammert te geven. Hij is op dit moment één van de drie Lammert’s die ons land nog telt. Wij wensen u en Lammert een fijn leven toe. Met vriendelijke groet, de Rijksoverheid.

Ik heb vreselijk gelachen om deze post, en nog harder om de mensen die erop reageerden alsof het een serieus bericht was. Die dan zeggen toch zeker zelf wel te bepalen welke naam hun ongeboren kind zal krijgen. Ha, volgens mij heb je dan als schrijver van dit stuk je doel bereikt. Dat er daadwerkelijk mensen zijn die denken dat ze straks een brief op de mat hebben liggen met een Oudhollandse naam. Erg goed bedacht.

Nu is het toewijzen van babynamen natuurlijk kul, maar er zijn zat mensen die hun kind vernoemen. Dit doen ze omdat ze het leuk vinden of omdat dit verwacht wordt door de familie en dan vooral ouders. Vernoemen is, als het van je verwacht wordt, nog best een item. Want hoe zorg je dat je kind een leuke naam krijgt en je ook jouw (schoon)ouders te vriend houdt? Kies je voor traditioneel vernoemen of geef je een andere roepnaam? En wat als je eigenlijk helemaal niet wilt vernoemen?

baby-verbaasd Lees de rest van dit artikel »

Borstvoedingschandaal

Borstvoeding, een heel natuurlijk gegeven. Waar mogelijk en als het lukt een zeer makkelijke manier op je kind te voeden. Laat ik voorop stellen dat ik voorstander ben. Onder het motto ‘het wordt niet voor niets aangemaakt’, vind ik dat ik de voeding moet benutten om mijn kleine man groot te krijgen. Nu heb ik makkelijk praten want het ging en gaat nog altijd van een leien dakje. Toen ik Milan de eerste keer aanlegde was het raak. Hij hapte goed en dronk meteen met flinke teugen. Bij Lynn was dit overigens niet anders. Die dronk ook makkelijk en direct van de borst.

Je hebt tegenwoordig een aantal groepen als het gaat om borstvoeding. Je hebt de tegenstanders, die vinden dat de man ook bij dient te dragen in het voeden van de baby. De wel-geprobeerd-maar-wil-niet-lukken-groep. Dat zijn de dames die afhaken omdat ze kloven krijgen tot daar waar je ze niet wilt hebben, waarbij het simpelweg niet wil lukken of de dames waarbij het medisch gezien niet kan. Die zouden misschien wel willen, maar dat gaat dus niet. In mijn ogen een gevalletje van ‘jammer maar helaas’. Zo had Lynn spruw (een witte aanslag op haar tong) waardoor het drinken van de borst niet meer lukte. Ik heb nog een aantal weken gekolfd, maar uiteindelijk werd de productie minder en ging Lynn over op flesvoeding. Ook prima.

Naast de tegenstanders en de wel-geprobeerd-maar-wil-niet-lukken-groep, heb je de voorstanders. Die zijn voor borstvoeding, als het lukt, met de nadruk op ‘als het lukt’. Want als het niet wil vlotten en je baby honger heeft zou ik daar flink zenuwachtig van worden. De voorstander zal uitspreken vóór borstvoeding te zijn maar er niet in doorslaan. Tot slot heb je de borstvoeding-brigade. Deze groepering is fanatiek en onverbiddelijk als het gaat om het geven van borstvoeding. Hier vallen ook de dames onder die kinderen van 5 nog altijd de borst geven onder de noemer ‘het is het beste voor je kind’. Ieder zijn eigen ding.

Hier is wat mij betreft niets mis mee.

Hier is wat mij betreft niets mis mee. Overigens zit ik er niet zo florissant bij 😉

Lees de rest van dit artikel »

Update

Zo’n maand of vijf geleden blogde ik voor het laatst. Te druk, te weinig tijd en rust. Werken, dochterlief, vriendlief maar vooral de zwangerschap die ditmaal meer energie vergde. Weinig tot geen rust in hoofd en lijf. De onrustige benen speelden weer op dus stilzitten was niet één van mijn favoriete houdingen. Uren heb ik doorgebracht op mijn blauwe gymbal, heen en weer wiegend om dat irritante gevoel tegen te gaan. Op zich niet het einde van de wereld natuurlijk, maar bloggen kwam er dus niet van.

Het kwam overigens niet door gebrek aan onderwerpen. Want met een peuterpuber, vreselijk woord maar het is écht zo, in huis gebeurt er elke dag wel iets. Of dit nu valt binnen de categorie hilarisch of doffe ellende, er is altijd reuring in huis. Ook als zwangere had ik genoeg om over te bloggen. De zwangerschapsbingo kwam regelmatig voorbij. Nee het is geen tweeling, ja ik weet ook wel dat mijn buik enorme vormen aanneemt en nee we weten niet wat het wordt. Maar ik had er simpelweg te kracht niet voor om het te schrijven.

In de afgelopen vijf maanden heb ik best een aantal mijlpalen bereikt. Mijn tweede boek ‘Pieter en Sofie wonen (begeleid) zelfstandig’ kwam 27 februari uit. Een boek met ervaringsverhalen voor mensen met een verstandelijke beperking. Ik ben trots op het resultaat en hoop natuurlijk dat het veel gelezen wordt. Daarnaast heb ik de respectabele leeftijd van 30 weten te bereiken op 17 april. Geen twintiger meer maar dertiger. Ik heb wel nog even getwijfeld of ik niet gewoon voor altijd 29 blijf, maar ach 30 is het nieuwe 20 toch?!

Lees de rest van dit artikel »

%d bloggers liken dit: