Mirjana's Writings

dagelijkse hectiek door de ogen van een vrouw, moeder & social worker.

Tag: gezond

De fiets

De fiets, het pronkstuk van Nederland, een eeuwenoud vervoersmiddel. Fietsen is iets wat ik vroeger, zo’n 16 jaar geleden, elke dag deed. Van huis naar school en weer terug. Pakweg 30 minuten fietsen heen en ook weer terug. Met een beetje onmazzel had ik twee keer wind tegen, want hij draaide altijd. Als ik wind mee had, draaide de wind overigens nooit. Zo’n gegeven dat wetenschappelijk nog nooit bewezen is, maar ik ben ervan overtuigd dat mijn dubbele-wind-tegen-theorie klopt.

Met een hele club fietste ik naar school, dus de tijd vloog voorbij en het was altijd gezellig. We hebben wat valpartijen meegemaakt omdat we net te dicht op elkaar fietsten of het glad was van de ijzel. Dit leverde enorme lachbuien op en briefjes halen bij mevrouw Rijkelijkhuizen omdat we dan te laat waren op school. Toen ik 16 jaar werd kreeg ik een scooter. Een Yamaha Neos, een blauwe. Vanaf dat moment werd mijn fiets minder interessant. Ik scooterde overal naartoe. Met 18 jaar werd dit de auto. Ik bleef mijn scooter nog veel gebruiken want ik had geen eigen auto dus was afhankelijk van mijn ouders.

Op mijn 19e verjaardag kreeg ik een kanariegele Fiat Cinquecento. Hier heb ik heel wat kilometers in gereden. Ik sjeesde er overal mee naartoe. Zelfs een keer naar Duitsland voor een weekend weg van mijn studie Duits toentertijd en een weekendje naar Maastricht met een vriendin. Ik reed eigenlijk altijd auto. Ik had wel een fiets maar die werd gestolen. Bij mijn tweede huis werd mijn Cinquecentootje verruild voor een Ford Ka. Hier heb ik tot een maand geleden met veel plezier in gereden. Toen ik verhuisde naar de binnenstad van Haarlem leek mij een fiets wel weer op zijn plaats. Ik kon de fiets alleen niet binnen stallen, dus ook die werd gejat. Net als fiets twee die ik er neerzette.

Lees de rest van dit artikel »

Getting back in shape again

Na mijn zwangerschap, alweer bijna 17 maanden geleden, vond ik het belangrijk om mijn figuur weer enigszins in het oude te herstellen. Het streefgewicht was het gewicht van voor mijn zwangerschap. Die klus bleek minder snel geklaard dan ik vooraf had gedacht. Het duurde lang, bijna een jaar, en was van korte duur. Ik ben gestopt met roken wat toch ook voor stiekeme extra kilo’s zorgde tijdens mijn zwangerschap. Erna waren dat de meest hardnekkige om eraf te krijgen. Maar ik moest en zou ze eraf krijgen. Want als ze er nu niet af zouden gaan, dan zou dat nooit meer lukken.

Ik ging fanatiek sporten en anders eten. Het zandloperdieet wat niet perse een dieet is, maar een eetwijze. Dit lukte aardig en ging mij goed af, totdat ik in mijn eetpatroon achteruit ging. Geen brood eten was toch lastiger dan ik dacht. Want als je druk bent met een rondrennende dreumes dan is een boterhammetje snel gemaakt en opgegeten. De salades die ik als lunch maakte waren een stuk bewerkelijker. Ik at uiteindelijk minder van wat gezond is en meer van wat ongezond is. Elke dag wel een stuk chocolade en ’s avonds een nootje of wat chips.

Vorige week was ik het zat. Ik was begin van de maand ziek geweest. Hierdoor heb ik niet kunnen sporten en raakte het ritme dat ik met sporten nog wel had ook kwijt. Van drie keer per week sporten naar niets. Die week dat ik ziek was, een niet geheel onlogisch gevolg. Maar toen ik weer beter was vond ik het moeilijk om het weer op te pakken. Ik was lang verkouden waardoor ik doorgaans weinig puf had. Lynn werd ook ziek wat dan weer voor korte nachten zorgde met weinig nachtrust. Het was een fijne vicieuze cirkel waar ik in beland was, mede door eigen toedoen.

Lees de rest van dit artikel »

%d bloggers liken dit: