Mirjana's Writings

dagelijkse hectiek door de ogen van een vrouw, moeder & social worker.

Tag: boek

Update

Zo’n maand of vijf geleden blogde ik voor het laatst. Te druk, te weinig tijd en rust. Werken, dochterlief, vriendlief maar vooral de zwangerschap die ditmaal meer energie vergde. Weinig tot geen rust in hoofd en lijf. De onrustige benen speelden weer op dus stilzitten was niet één van mijn favoriete houdingen. Uren heb ik doorgebracht op mijn blauwe gymbal, heen en weer wiegend om dat irritante gevoel tegen te gaan. Op zich niet het einde van de wereld natuurlijk, maar bloggen kwam er dus niet van.

Het kwam overigens niet door gebrek aan onderwerpen. Want met een peuterpuber, vreselijk woord maar het is écht zo, in huis gebeurt er elke dag wel iets. Of dit nu valt binnen de categorie hilarisch of doffe ellende, er is altijd reuring in huis. Ook als zwangere had ik genoeg om over te bloggen. De zwangerschapsbingo kwam regelmatig voorbij. Nee het is geen tweeling, ja ik weet ook wel dat mijn buik enorme vormen aanneemt en nee we weten niet wat het wordt. Maar ik had er simpelweg te kracht niet voor om het te schrijven.

In de afgelopen vijf maanden heb ik best een aantal mijlpalen bereikt. Mijn tweede boek ‘Pieter en Sofie wonen (begeleid) zelfstandig’ kwam 27 februari uit. Een boek met ervaringsverhalen voor mensen met een verstandelijke beperking. Ik ben trots op het resultaat en hoop natuurlijk dat het veel gelezen wordt. Daarnaast heb ik de respectabele leeftijd van 30 weten te bereiken op 17 april. Geen twintiger meer maar dertiger. Ik heb wel nog even getwijfeld of ik niet gewoon voor altijd 29 blijf, maar ach 30 is het nieuwe 20 toch?!

Lees de rest van dit artikel »

Time management disaster

Mijn laatste blog schreef ik ruim een maand geleden. Typerend dat die laatste over time-management ging. Ik schreef toen al dat het niet mijn sterkste punt is, maar in mijn bestaan als blogger heb ik nog nooit zo lang geen blog geschreven. Ik werd er laatst door iemand op gewezen, dat ze mijn blogs miste. Maar ik had het simpelweg te druk om nog tijd te vinden om te schrijven. Ik heb het op mijn werk doorgaans druk, ook met afspraken naast mijn gewone begeleidingsdiensten. Maar dat is niet waar het hem in zat, want dat was altijd al zo. Het had denk ik ook te maken met prioriteiten stellen.

Lynn heeft in korte tijd haar vocabulaire uitgebreid. Zei ze een maand geleden alleen maar ‘op’, ‘ja’ en ‘die’. Kletst ze nu de oren van je hoofd. Boe, oma, mama, poes, mauw, woef, open, wat(water), mooi en buit(buiten). Vooral dat laatste woord is bepalend. We brengen buitenshuis veel tijd door. Boodschappen doen, lopend of met de wagen. Een wandeling maken. Even naar het park de eendjes brood geven. In onze gezamenlijke achtertuin staan wat kleine speeltoestellen waar Lynn dol op is. Hier bivakkeren we dan ook regelmatig de middag als het weer een beetje mee zit.

Ik ga ook vaak met Lynn naar de kinderboerderij. De Schoterhoeve in het park bij ons achter. Naar de Zorgvrij-boerderij in Spaarnwoude of naar kinderboerderij ’t Molentje in Heemstede. De laatste is wat mij betreft de mooiste en heeft verreweg de meeste geiten. En Lynn houdt van geiten. En vooralsnog houden de geiten ook van Lynn. Ze propt zich er keurig tussen om ze stro te geven of te aaien. Ook als ze heel dichtbij komen vindt ze het erg leuk. De kinderboerderij is gegarandeerd plezier, en ik vind het ook leuk. Lees de rest van dit artikel »

Time flies…

when you’re having fun. Of gewoon omdat ik het stervensdruk heb. In het afgelopen jaar is het mij niet één keer gebeurd dat ik anderhalve week niets schreef op mijn blog. Niet dat ik niets te melden had hoor, in tegendeel juist. Maar het was zo hectisch en druk dat ik er simpelweg niet aan toe kwam. En voordat je er erg in hebt zijn er bijna twee weken voorbij. Wat ik dan allemaal heb gedaan in die afgelopen anderhalve week, daar moest ik zelf even hard over nadenken.

Ik had vooral op de dagen dat ik normaal gesproken tijd heb om te bloggen van alles te doen. Ik had een cursus op mijn werk over ondervoeding en overgewicht. Interessant. Vooral ook omdat beide in mijn werk voorkomen. Van obesitas tot ondergewicht. En natuurlijk de gemiddelde mens, waar ik gelukkig weer toe behoor. Ik heb ook veel gesport wat dus zijn vruchten afwerpt in gewicht en conditie. En mijn voeding gaat weer gedeeltelijk volgens de voedselzandloper. Dus ik eet weer lekker salades en havermout.

Ik ben de afgelopen twee weken ook druk geweest op mijn werk. Mijn slaapdiensten waren hectisch, mijn nachten kort. Thuis kon ik niet alle gemiste uren bijslapen waardoor ik sneller moe was. Want mij kleine dame groeit gestaag door en is alles behalve een stilzitter. Dus overdag lekker druk met boodschappen doen, rondjes wandelen en Lynn entertainen. Een baan op zich. Hier geniet ik overigens met volle teugen van. Er is niets leukers dan Lynn vragen ‘bal’ of ‘poes’ te zeggen om overtuigend ‘die’ of ‘dees’ te horen. Net zoals ze alles wat je zegt keurig kan aanwijzen. Neus, buik, oor, haar, tong. We houden elkaar dus lekker bezig de hele dag. Lees de rest van dit artikel »

%d bloggers liken dit: