Mirjana's Writings

dagelijkse hectiek door de ogen van een vrouw, moeder & social worker.

Tag: bevallen

Lappenmand

Altijd vervelend, ziek zijn. Nu ben ik regelmatig verkouden, maar dat valt niet onder de noemer ziek zijn. Ziek zijn is koorts hebben, spugen of je dusdanig beroerd voelen dat je in je bed wilt blijven liggen. Twee weken na Milan’s geboorte had ik een keelontsteking. Nog nooit eerder gehad en geen idee hoe ik eraan kwam. Mijn hemel wat deed dat pijn, hoe kwam ik hier zo snel mogelijk vanaf? Ik vond keelontsteking altijd zo’n overdreven fenomeen. Nu ik het heb ervaren zal ik plechtig beloven dit nooit meer te vinden.

Ik weet echt niet wat pijnlijker is, een bevalling of een keelontsteking. Laat ik om te beginnen zeggen dat ik wat betreft pijn geen zeurkous ben. Ik kan best wat hebben. Die bevalling was pijnlijk en heftig, maar die keelontsteking… Tranen-over-de-wangen-lopen-pijn. Niet kunnen slikken, dus niet drinken en eten, maar wel een hongerige baby voeden. Het enige voordeel was dat ik in 4 dagen tijd 3,5 kilo kwijt was. Ook kon ik amper praten van de pijn.

Laat praten nu net één van mijn hobby’s zijn. Ik merkte toen pas hoe vaak en veel ik normaal gesproken praat. Om Lynn iets te vragen of zeggen. Om mijn katten in het gareel te houden. Om Milan te troosten of om gewoon lekker met mijn lief te praten. Na een kuur nam de pijn af, maar ruim een week was ik volledig uit het veld geslagen. Irritant vooral omdat ik zo afhankelijk was van mijn lief en omdat ik me niet goed voelde.sick Lees de rest van dit artikel »

Update

Zo’n maand of vijf geleden blogde ik voor het laatst. Te druk, te weinig tijd en rust. Werken, dochterlief, vriendlief maar vooral de zwangerschap die ditmaal meer energie vergde. Weinig tot geen rust in hoofd en lijf. De onrustige benen speelden weer op dus stilzitten was niet één van mijn favoriete houdingen. Uren heb ik doorgebracht op mijn blauwe gymbal, heen en weer wiegend om dat irritante gevoel tegen te gaan. Op zich niet het einde van de wereld natuurlijk, maar bloggen kwam er dus niet van.

Het kwam overigens niet door gebrek aan onderwerpen. Want met een peuterpuber, vreselijk woord maar het is écht zo, in huis gebeurt er elke dag wel iets. Of dit nu valt binnen de categorie hilarisch of doffe ellende, er is altijd reuring in huis. Ook als zwangere had ik genoeg om over te bloggen. De zwangerschapsbingo kwam regelmatig voorbij. Nee het is geen tweeling, ja ik weet ook wel dat mijn buik enorme vormen aanneemt en nee we weten niet wat het wordt. Maar ik had er simpelweg te kracht niet voor om het te schrijven.

In de afgelopen vijf maanden heb ik best een aantal mijlpalen bereikt. Mijn tweede boek ‘Pieter en Sofie wonen (begeleid) zelfstandig’ kwam 27 februari uit. Een boek met ervaringsverhalen voor mensen met een verstandelijke beperking. Ik ben trots op het resultaat en hoop natuurlijk dat het veel gelezen wordt. Daarnaast heb ik de respectabele leeftijd van 30 weten te bereiken op 17 april. Geen twintiger meer maar dertiger. Ik heb wel nog even getwijfeld of ik niet gewoon voor altijd 29 blijf, maar ach 30 is het nieuwe 20 toch?!

Lees de rest van dit artikel »

%d bloggers liken dit: