Postorderbedrijf

door Mirjaan

Verzamelwoede, iedereen heeft wel iets wat hij of zij graag bewaart of moeilijk weg kan gooien. Dit is een normaal gegeven. Als je, doordat je dingen niet weg kunt gooien je huis niet in kan of verzamelt tot aan plafonds dan wordt het zorgelijk. Maar een box, eentje waar je toch bijna nooit komt, is ideaal om je verzamelwoede in stand te kunnen houden.

Ik gooi zelf niet makkelijk zaken weg. Ja poepluiers en ander afval mik ik met liefde in de vuilnisbak, maar met schoenen, kleding en tassen gaat mij een stuk minder goed af. Vriendlief daarentegen dreigt eens in de zoveel tijd mijn kleding door te lopen als ik het zelf niet doe. Een vrij angstaanjagende gedachte gezien het feit ik normaal gesproken nachtdiensten draai en hij dus tijd zat heeft om dit ook daadwerkelijk te doen.

Eens per, laten we zeggen half jaar, loop ik dus mijn kast door. Alles wat ik niet draag of niet meer pas gaat in een grote zak. Het probleem was vooral dat ik die zak dan niet weg gooide, of naar een textielcontainer bracht, maar in de box neerzette. Resultaat, een box met heel veel vuilniszakken gevuld met kleding en schoenen.

De werkwijze van mijn brein!

De werkwijze van mijn brein!

Al tijden roep ik dat ik de box eens zal opruimen, spullen zal uitzoeken en dingen zal weggooien. Ik schoof het echter al weken voor me uit. Hoog zwanger kwam ik er niet echt aan toe, maar van de week begon ik met mijn kledingkast. Eens kijken wat ik nog allemaal paste en wat niet. Vooral de broeken waren een uitdaging na mijn bevalling, maar dat viel allemaal mee. Om nu voor eens en altijd af te rekenen met overtollige spullen in mijn kast besloot ik afscheid te nemen van een aantal exemplaren die er al jaren in liggen maar die ik nooit draag.

Weggooien of in de textielbak vond ik voor de nog mooie kleding eigenlijk zonde, dus ik hield een deel apart om op Marktplaats te zetten. Ik scheurde t-shirts waar gaten in zaten nog verder stuk zodat ik ze wel weg moest gooien en ik maakte een zak met kleding voor de textielbak. Na het uitmesten van mijn kast haalde ik de vele zakken kleding en schoenen uit de box.

Veel kleding was nog goed voor een tweede leven dus ik maakte foto’s en plaatste het op marktplaats. Al snel kreeg ik de eerste biedingen binnen en verkocht ik de eerste kleding. Ik vind het vooral leuk om alles in de gaten te houden, te wegen en er pakketjes van te maken. Ik heb intussen al 8 pakketjes de deur uit gedaan. Mijn lief lacht me nog net niet uit en vraagt mij nu elke dag hoe het gaat met mijn postorderbedrijf, de lolbroek.

Acht volle vuilniszakken naar de textielbak, twee vuilniszakken naar de container en tientallen items op Marktplaats. Ik heb een miniwebwinkel en moet eerlijk bekennen dat ik het erg leuk vind. Het ruimt op, maakt anderen blij en levert ook nog wat geld op. Kortom, een win-win-win situatie :).

Een deel van de vuilniszakken.

Een deel van de vuilniszakken.