Toewijzen babynamen

door Mirjaan

Op nieuwspaal was van de week te lezen dat de overheid babynamen gaat toewijzen aan duizenden baby’s om te voorkomen dat Oudhollandse namen verdwijnen. De ouders zullen per brief op de hoogte gebracht worden. Dit is natuurlijk hilarisch. Ik zie het al helemaal voor me dat die brief bij ons in de bus zou liggen. Beste ouders, bij deze heeft de overheid besloten uw zoon de naam Lammert te geven. Hij is op dit moment één van de drie Lammert’s die ons land nog telt. Wij wensen u en Lammert een fijn leven toe. Met vriendelijke groet, de Rijksoverheid.

Ik heb vreselijk gelachen om deze post, en nog harder om de mensen die erop reageerden alsof het een serieus bericht was. Die dan zeggen toch zeker zelf wel te bepalen welke naam hun ongeboren kind zal krijgen. Ha, volgens mij heb je dan als schrijver van dit stuk je doel bereikt. Dat er daadwerkelijk mensen zijn die denken dat ze straks een brief op de mat hebben liggen met een Oudhollandse naam. Erg goed bedacht.

Nu is het toewijzen van babynamen natuurlijk kul, maar er zijn zat mensen die hun kind vernoemen. Dit doen ze omdat ze het leuk vinden of omdat dit verwacht wordt door de familie en dan vooral ouders. Vernoemen is, als het van je verwacht wordt, nog best een item. Want hoe zorg je dat je kind een leuke naam krijgt en je ook jouw (schoon)ouders te vriend houdt? Kies je voor traditioneel vernoemen of geef je een andere roepnaam? En wat als je eigenlijk helemaal niet wilt vernoemen?

baby-verbaasd

Ik heb zelf maar één voornaam. Mirjana, that’s it. Dit komt omdat mijn moeder zelf vernoemd is naar een oud-tante waar ze niets mee had. Mijn oma had zich verplicht gevoeld te vernoemen. Mijn moeder heeft altijd, en nog steeds, een hekel aan die tweede naam. Wilhelmina heette de oud-tante van mijn moeder. Ze vond het op school vreselijk dat mensen vroegen waar die W. voor stond. En als ze dan Wilhelmina zei, dan werd er gedacht dat ze vernoemd was naar koningin Wilhelmina. Dit was dus niet het geval. Door deze vernoeming zijn zowel mijn zusje als ik niet vernoemd. Simpelweg één naam, weliswaar een naam die ik al mijn hele leven spel, maar het is er maar één.

Omdat ik al mijn hele leven mijn naam spel overal waar ik kom, vond ik het bij het uitzoeken van namen voor onze kinderen erg belangrijk dat het goed uit te spreken is en weinig spellen behoeft. Ditzelfde geldt voor mijn lief. Men denkt altijd dat hij Herman heet terwijl het toch echt Hernàn is. Dat mensen van Lynn, Linn of Lin maken is niet erg, de uitspraak blijft hetzelfde. Als je Milan verkeerd uit weet te spreken krijg je een lintje, want dat zou bijzonder knap zijn.

Aan mijn kant van de familie wordt niet vernoemd en wordt dit ook niet verwacht. Handig zo’n moeder met een vreselijke tweede naam. Aan de kant van mijn lief is vernoemen wel een gebruikelijk gegeven. Vooral aan de kant van de dames zijn ze allemaal vernoemd naar de oma van mijn lief. Op zich niets mis mee, maar het had niet mijn voorkeur. Wel wilde ik bij zowel Lynn als Milan iets meegeven van de achtergronden die wij en dus zij ook hebben. De Colombiaanse afkomst van mijn lief en de Servische afkomst van mij.

Zo heeft Lynn als tweede naam Orlandy, dit is een Colombiaanse naam en de tweede naam van mijn schoonzusje. De derde naam van Lynn is Ruza (spreek uit als Roesja, betekent Roosje), een Servische naam en die van mijn overgrootmoeder. Milan heeft als tweede naam Hoover (spreek uit als Oebèr), de Colombiaanse officiële eerste naam van mijn lief. Maar dusdanig moeilijk uit te spreken dat mijn lief zijn tweede naam als roepnaam kreeg. De derde naam van Milan is Dragoslav, een Servische naam en de naam van mijn grootvader. Het zijn niet directe vernoemingen naar personen maar mooie namen in een vernoeming naar afkomst.

Mocht de overheid het toewijzen van babynamen er ooit nog eens doorheen krijgen dan ben ik benieuwd wat het gaat brengen. Het scheelt in ieder geval een hoop kopzorgen. Wij wisten het geslacht niet tijdens mijn beide zwangerschappen waardoor we zowel een jongens- als meisjesnaam moesten bedenken. Bij Lynn waren we er snel uit. Als Lynn een jongen was geweest had ze Milan geheten 🙂 Dus de jongensnaam is gebleven. Maar de meisjesnaam was een stuk lastiger bij de tweede. Uiteindelijk veranderden we de meisjesnaam nog 4 dagen voordat ik uiteindelijk beviel. Maar dat was achteraf onnodig, want het was een jongen. Lynn en Milan, kort en krachtig. Zelfgekozen namen waarvan ik hoop dat ze er zelf ook blij mee zullen zijn later.