Jongensmoeder

door Mirjaan

Zoals ik van de week al schreef ben ik ruim 2,5 jaar moeder van een meisje. Een meisjesmoeder op mijn manier van mijn stoere meid. Sinds ruim 5 weken ben ik ook moeder van een jongen. Een jongensmoeder, dat dacht ik altijd te zijn. Een no nonsense, recht voor z’n raap geen getut moeder. Maar eigenlijk verschilt het niet vreselijk veel, op een aantal zaken na. Want meisjes zijn nu eenmaal niet helemaal hetzelfde als jongens.

Het grootste verschil is wel het geslachtsdeel, en dan vooral bij het verschonen van de luier. Iemand zei dat jongens zo makkelijk te verschonen zijn. Nou dat vind ik niet. Bij Lynn kan ik prima zien waar de vuiligheid zit, bij Milan moet ik allerlei plooien checken waar het onder gaat zitten. Als Lynn plaste tijdens het verschonen liep het keurig naar beneden, bij Milan spuit het omhoog en met een beetje pech alle kanten op. Zo kreeg ik de tip altijd iets over de piemel heen te leggen, als Milan dan plast, dan kan het niet alle kanten op spuiten. Dus dat doe ik braaf bij iedere verschoonbeurt. Hij poepte laatst echter tijdens het verschonen waarbij het doekje verschoof en hij alsnog alles onder plaste. Je kan niet alle risico’s ondervangen blijkt.

De knalgele spuitpoep is overigens hetzelfde. Lynn had ook die ellendige dunne derrie. Het komt er bij Milan met dezelfde rotgang uit. Een gevaar voor witte muren en de gordijnen. Vooralsnog hebben we weinig poepincidenten gehad, op één mooi momentje na waarbij Milan mijn lief flink te pakken had en er een douche aan de pas kwam om alles schoon te krijgen. Ik had al dagen steeds de vieze luiers om te verschonen, mijn lief enkel de plasluiers. Tot dat moment dat Milan het lekker liet gaan en in blote kont was. Ik heb er vreselijk om moeten lachen. Eindelijk ook viezigheid voor mijn lief.

Kleine boefjes

Kleine boefjes

Kleding voor meisjes is een walhalla. Ik moet mij doorgaans vreselijk inhouden om niet alles aan te schaffen wat Lynn leuk zou staan. Bij Milan heb ik dat minder. Ik ben nog zoekende in wat er allemaal te krijgen is om mijn kleine man leuk aan te kleden. Ik ben er inmiddels achter dat de kleuren die ik leuk vind vooral wit, grijs en blauw zijn. Hier en daar een accentje rood en soms groen. Ik weet wel uit ervaring dat leuke overhemdjes en spijkerbroekjes pas echt leuk zijn als hij wat groter is. Voor Lynn kocht ik ooit allerlei schattige exemplaren die ongedragen bleven omdat het gewoon niet lekker ligt voor zo’n kleintje. Ik houd wel van stoer. Geen spencer of polo maar shirts met print of knopen.

Een hele opluchting is het feit dat ik bij Milan niet met zijn haar aan de slag hoef. Geen vlechten, staarten of speldjes die niet blijven zitten. Aan de andere kant, als ik zijn vader als voorbeeld neem kan ik alvast wax, gel en andere haarproducten aan gaan schaffen. Kunnen ze leuk samen uren voor de spiegel staan. Want mijn lief is wel handig met haren. Het filmpje van de ‘onhandige’ vader die een elastiekje om de stofzuigermond bind, de haren van zijn dochter opzuigt en het elastiekje er overheen rolt, dat ben ik. Mijn lief kan dat stukken beter.

Als ik de blog van Muriel mag geloven staat mij nog aardig wat te wachten. Wat betreft de rommel, scheten, blootlopen en voldoende voedsel in huis komt Lynn aardig in de buurt van de jongens. Met het stoeien, wc-ritueel, de kapotte kleding en de hand in de broek ben ik onbekend. Ik ben dan ook benieuwd of en hoe Milan zich hierin gaat ontwikkelen. Misschien wordt het wel het netste jongetje van Nederland dat nooit morst bij het plassen en waarbij er geen gat valt in de leuke, zorgvuldig door mij uitgekozen, broekjes. Maar ik ben bang dat het tegendeel waar zal zijn. En zo hoort het ook. Lynn valt ook de gaten in haar leggings en jurken. Kinderen hun kleding heel laten houden is onbegonnen werk, dan kan je ze beter in een glazen kast zetten.

Als het gaat om sport en hobby’s ben ik benieuwd naar de persoon die Milan gaat worden. Lynn is een stoere meid die danst en graag voetbalt. Zou Milan voetbal ook leuk vinden? Als het aan mijn schoonzus en zwager ligt gaat hij lekker rugbyen. De eerste rugbybal heeft hij al in zijn bezit, net als een voetbal. Ik denk wel dat ik in de loop van de tijd ergens langs een lijn sta op een onmenselijk tijdstip. En misschien zit ik er wel helemaal naast en vindt hij zwemmen, dansen, hockey of judo leuk. Mij maakt het niets uit, als hij maar doet waar hij blij van wordt.