Meisjesmoeder

door Mirjaan

Eerst een dochter, nu een zoon. The best of both worlds. Maar ik ben slechts bekend met één wereld, die van de dames. Nu ben ik niet per definitie een meisjesmoeder. Toen ik zwanger was van Lynn was ik ervan overtuigd dat het een jongen zou worden, al was het alleen maar om het feit dat ik zelf geen meisje-meisje ben. Meer eentje van het rechttoe rechtaan, geen geneuzel, gefröbel en getut. Ik zag mezelf al langs de lijn staan bij voetbal, kleding waar de gaten in zouden vallen en stapels boterhammen met pindakaas. Maar daar was Lynn, een prachtige dame. Hoe ik dit nu aan moest gaan pakken?

Een meisjesmoeder betekent voor mij dat je over een aantal kwaliteiten dient te beschikken en een aantal interesses moet hebben. Fantastisch al die vooroordelen die ik zelf had over de meisjesmoeder. Je moet om te beginnen een voorliefde hebben voor al wat met haar, speldjes, vlechten en make-up te maken heeft. Iets waar ik in de afgelopen 30 jaar nog nooit interesse in heb gehad. Heel leuk als mensen hun haren in de meest prachtige vlechten weten te knutselen, ik ben al blij als die ene vlecht gewoon recht zit. De vlecht mislukt bij mij dus ook regelmatig en ik eindig altijd met lamme armen van het omhoog houden en eindeloos proberen. Bij Lynn ben ik überhaupt al blij als er een speldje blijft zitten, een staartje maken kan ik nog net.

Make-up is ook meisjesmoedermateriaal, een gegeven waar ik al net zo handig in ben als met het stylen van mijn haar. Ook ik begon ooit met mascara, oogschaduw, oogpotlood en niet te vergeten lippenstift. Maar na meerdere mascara-oog-prik-incidenten besloot ik dat make-up voor mij simpelweg niet was weggelegd. Ik gooide er nog wel eens een mascaraatje tegenaan voor een verjaardag of feestje, maar ik moet doorgaans concluderen dat de mascara volledig is uitgedroogd tegen de tijd dat ik hem nodig heb. Zo wrijf ik ook steevast in mijn ogen waarbij ik de mascara uitsmeer dan wel verpruts. Als ik praat over make-up, bedoel ik overigens mascara. Ik heb nog nooit een foundation in mijn bezit gehad, laat staan poederdozen en kwasten. De juiste combinatie van geduld, talent en fijne motoriek ontbreekt als het gaat om make-up.

marilyn-monroe-quotes-girl-power-marilyn-showbix-celebrity-quotes-7

Er zijn echter ook zaken waar ik wel degelijk verstand van heb, althans dat vind ik zelf. Zo ben ik op gebied van schoenen en dan bij voorkeur hoge hakken een absolute liefhebber. Mijn lief zegt regelmatig ‘je hebt toch al zwarte pumps?!’ als ik thuis kom met een mooi paar. Maar die zijn dan net anders en onmisbaar in mijn schoenenkast. Mensen die zeggen dat ik teveel schoenen heb, die begrijpen er niets van. Want een vrouw kan nooit teveel schoenen hebben. Dit geldt ook voor Lynn. Ik moet mij vaak inhouden als het gaat om het aanschaffen van schoenen.

Wat geldt voor schoenen, geldt ook voor kleding. Ik ben er dol op. Ik vind het tegenwoordig misschien wel leuker om voor Lynn te shoppen dan voor mijzelf. Leuke jurkjes maar ook zeker stoere broeken en shirts. Anders dan een meisje-meisje ben ik zeker niet dol op roze. Lynn overigens wel. Zo mocht ze zelf de kleur voor haar kamer kiezen, een roze muur was het resultaat. Ik probeer op gebied van kleding ook andere kleuren uit te zoeken. Lynn zit op dansles en heeft hier in tegenstelling tot het grootste gros van de meiden een witte tutu. Het staat haar beeldig en is net even stoerder dan dat roze, vind ik. Misschien vervloekt ze me later dat ze geen roze had, maar dat is dan maar jammer.

Iets wat ik zelf vreselijk belangrijk vind als vrouw is dat je onafhankelijk bent. De emancipatie van de vrouw is een item dat er bij mij thuis met de paplepel in is gegoten. Je mag er zijn en moet je stem laten horen. Dit wil ik Lynn ook graag meegeven. Ik kan dan wel niet vlechten en make-uppen, maar laten zien dat je als vrouw oneindig veel mogelijkheden hebt en deze ook benut kan ik wel. Het hebben van een mening hebben we al aardig weten over te brengen al is dit niet altijd even handig. We zijn het namelijk regelmatig niet eens. De onderwerpen zijn niet zo spectaculair maar het eten van een tweede koekje, een snoepje of ijs zijn wel degelijk van levensbelang op 2,5 jarige leeftijd.

Ik ben dan misschien geen prototype meisjesmoeder, maar ik ben meer meisjesmoeder dan ik vooraf had gedacht. Want ik had niet bedacht dat uit een niet meisje-meisje ook een niet meisje-meisje-dochter zou kunnen komen. Zo is Lynn gek op voetballen. Als ze valt wrijft ze doorgaans over haar knieën en zegt dan ‘Lynn beetje dom’ of ‘boem geeft niet’. Lynn vind blokken en bouwen net zo leuk als poppen en ze crost net zo lief met haar loopfiets als met haar kinderwagen. Lynn eet stapels boterhammen met pindakaas en ze heeft het liefst geen gefrut aan haar lijf als het gaat om haar haren en kleding. Het moet wel lekker zitten natuurlijk. Kortom, ik ben een prima meisjesmoeder voor mijn meisje.