The Sleeping Beuaty

door Mirjaan

Lynn lijkt af en toe Doornroosje wel, alleen is haar timing soms wat beroerd. We hebben zolang als Lynn bestaat nooit echt een vast ritme gehad. We waaien een beetje met de wind mee. De ene dag ligt Lynn om 20.00 uur al in bed, de andere pas om 23.00 uur. We proberen nu wel wat meer ritme te creëren wat lijkt te lukken. Al zijn dit van die dingen die je natuurlijk nooit hardop moet zeggen.

Zo krijgt ze bijtijds een eerste fles voor het slapen en wordt ze begin van de nacht weer wakker. Ze krijgt dan een iets kleinere fles, maar genoeg om haar bolle buikje mee te vullen. Die luiken zakken dan vanzelf dicht. Lynn slaapt dan tot een uur of 9.00 door. Heerlijk. Alleen wilde ze van week pas tegen 23.30 gaan slapen. Voor die tijd was het gillen en krijsen geblazen. Nu ben ik niet voor één gat te vangen, maar na een half uur huilen, krijsen en speengooierij was ik er klaar mee. Dan maar niet slapen.

Na een half uurtje werd ze dan zelf wel moe en kon ik haar zonder problemen wegleggen in haar bed, maar jemig wat kan die kleine een strijd leveren, en dat met 1 jaar. Ik ben benieuwd wat het wordt als ze echt groter is. Ik ben bang dat dit (peuter)puberen in het kwadraat wordt. Dan kan ik bekend staan als een dwars type, maar puberen heb ik nooit echt hevig gedaan. Mocht Lynn dat wel gaan doen dan kan ik zeggen dat ze dat dwarse pubergedrag niet van mij heeft, maar van haar vader.

The Sleeping Beauty

Maar zoals madame doorgaans al doet trekt ze met slapen ook een volledig eigen plan. Als ze wakker wordt spelen we vaak even om daarna lekker een broodje met hagelslag te eten. Daarna speelt ze lekker verder. Na zo’n twee uur is ze gesloopt en leggen we haar weer in bed voor een ochtend/middagslaapje. Maar dat is niet meer een los uurtje of anderhalf. De laatste dagen slaapt ze bijna drie uur achter elkaar. De eerste dag keek ik tussendoor even of alles wel in orde was. Maar mevrouw lag lekker te knorren.

Na dit slaapje krijgt ze altijd nog een broodje en fruit, om vervolgens lekker te spelen, wandelen, kruipen. Wonderlijk hoe een opgeruimde woonkamer in een splitsecond omgetoverd kan zijn tot één grote chaos van speelgoed, blokjes, knuffels en Lynn. Alsof er een minibom ontploft zodra Lynn in de weer gaat met haar speelgoed. Als ze dan lekker gespeeld heeft krijgt ze meestal nog een cracker of koekje. Aan het eind van de middag doet ze meestal nog een siësta. Een uurtje, anderhalf.

Wat een enorm voordeel is van een slapende Lynn, is dat ze niet snel wakker wordt van geluiden. De deurbel kan zonder problemen gaan. We kunnen stofzuigen, koken, muziek draaien, Lynn wordt er niet wakker van. Laatst zelfs op haar verjaardag. Toen er al een kleine 10 man in huis was, lag Lynn nog heerlijk te slapen. Dat heeft dan wel weer van haar moeder. Ik slaap ook overal doorheen en word niet snel wakker in tegenstelling tot mijn lief die van iedere kraak of piep wakker wordt.

Bij het avondeten is Lynn altijd weer volop aanwezig. Ze eet doorgaans haar bord goed leeg en is gek op toetjes en fruit. Als het dan tegen een uur of 20.00 loopt wordt ze meestal moe. De ene keer laat ze zich zo wegleggen, de andere keer is de strijd enorm. Vooralsnog zijn wij vrij flexibel, ze moet niet slapen. Want als ik kijk naar de uren die ze wel slaapt, doet ze dat meer dan voldoende. En als ze slaapt, slaapt ze ook goed door. Alleen zou het best lekker zijn voor onze nachtrust als ze echt door ging slapen. Klokje rond, of iets wat daarbij in de buurt komt. Dat ik zelf ook weer kan slapen als Doornroosje.